«Επείγον Περιστατικό»: μια μαθητική αντιρατσιστική ταινία βραβεύτηκε στη Βιέννη

Δημιουργοί της ταινίας, μια ομάδα μαθητών από τους Παξούς. Ακριβώς πριν από ένα χρόνο συναντήθηκαν. Ακριβώς μόλις πριν από ένα χρόνο πειραματίζονταν για πρώτη φορά σε δυναμικά μοντάζ, στατικά μονοπλάνα και κάμερες. Η κινηματογραφική ομάδα του Γυμνασίου- Λυκείου Παξών δεν φαντάστηκε ποτέ ότι θα γνώριζε τόσο γρήγορα τέτοια επιτυχία καθώς αυτό που την ενδιέφερε πρωτίστως ήταν η δημιουργία.

Στα πλαίσια του εργαστηρίου, η ομάδα γύρισε μια μικρού μήκους ταινία με τίτλο «Επείγον περιστατικό». Ωστόσο, το θέμα που ήταν ανθρωπιστικό, σχετικό με το ρατσισμό και την περιθωριοποίηση παιδιών στο σχολείο, φαίνεται ότι άγγιξε τα Media Literacy Awards της Αυστρίας, τα οποία και την ανέδειξαν ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες της διοργάνωσης.

Στην Αυστρία διοργανώνονται κάθε χρόνο τα Media Literacy Awards ένας θεσμός του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού και Τεχνών της Αυστρίας που βραβεύει οπτικοακουστικά έργα μαθητών από την Αυστρία αλλά και από άλλες χώρες της Ευρώπης. Οι συμμετοχές ανέρχονταν στις 450, γεγονός που έκανε την διάκριση των καλύτερων αρκετά δύσκολη.

« Είναι μια ομάδα 22 παιδιών. Η ταινία είναι εξ ολοκλήρου δικό τους δημιούργημα», λέει στην A.V. περήφανη, η υπεύθυνη καθηγήτρια κ. Λύχνου. «Μόνα τους έγραψαν το σενάριο, μόνα τους χειρίστηκαν τα μηχανήματα. Kαι όλο αυτό σε μόλις μία εβδομάδα. Εμείς οι καθηγητές αναλάβαμε μόνο το κομμάτι της ενημέρωσης».

Πρωταγωνιστές και συντελεστές καλούνται τώρα στην τελετή παρουσίασης των ταινιών που ξεχώρισαν που θα γίνει στις 6,7 και 8 Νοεμβρίου 2013 στη Βιέννη για να μιλήσουν για την όμορφη δημιουργία τους. Πέρα όμως από την μεγάλη αυτή διάκριση, οι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Παξών έχουν και ένα ακόμη κίνητρο να συνεχίσουν, μιας και στο σχολείο θα δοθούν κάποια κονδύλια από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, με τα οποία, όπως μας είπαν, σκοπεύουν να εκσυγχρονίσουν με τον κατάλληλο εξοπλισμό το κινηματογραφικό τους εργαστήρι.

 Δείτε την ταινία μικρού μήκους εδώ:

Εκθεση ζωγραφικής: Είδαν τον κόσμο πέρα από τα κάγκελα της φυλακής

Παρόλο που η έκθεση στην οποία αναφέρεται το άρθρο έχει παρέλθει, έχει πολύ ενδιαφέρον, έστω και εκ των υστέρων, να ρίξει κανείς μια ματιά σε αυτό το άρθρο. Μια ιδέα για το πώς η τέχνη μπορεί να δώσει διέξοδο, αναδεικνύοντας τη λειτουργία της και τη δημιουργική της χρήση ως εκφραστικό εργαλείο και ως εργαλείο επανένταξης και κοινωνικοποίησης, όχι μόνο για τα φυλακισμένα παιδιά, αλλά για όλες τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

αναδημοσίευση από www.tanea.gr

 Για τους μαθητές στο σχολείο των Φυλακών Αυλώνα η τέχνη είναι κάτι παραπάνω από μια ενασχόληση που μειώνει τις ημέρες της ποινής τους. Τα έργα τους που εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης τούς δίνουν την αίσθηση – έστω, την ψευδαίσθηση – της ελευθερίας.
Μια παρέα εφήβων είχε επιδοθεί σε επικίνδυνες φιγούρες με τα σκέιτ στον προαύλιο χώρο του Ωδείου Αθηνών. Λίγα μέτρα πιο πέρα, στην αίθουσα του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, εγκαινιαζόταν μια έκθεση με έργα συνομηλίκων τους. Ομως αυτά τα παιδιά δεν μπορούσαν να είναι εκεί...

Τα παιδιά του σχολείου των φυλακών Αυλώνα έριξαν με αυτόν τον τρόπο γέφυρες στον έξω κόσμο, δηλώνοντας την αγωνία τους και τα όνειρά τους.  

Ο Αρμάντ από την Αλβανία είναι μαθητής της Α' Λυκείου και οι επιδόσεις του στα Μαθηματικά είναι υψηλές. «Μου αρέσουν πολύ αλλά δεν ξέρω τι θα κάνω ακόμη. Αλλωστε, έχω χρόνο να αποφασίσω» εξήγησε στα «ΝΕΑ».

Ο χρόνος είναι εχθρός και φίλος για αυτόν και τους συμμαθητές του. Ο Αρμάντ είναι ένας από τους 30 μαθητές του σχολείου των φυλακών Αυλώνα που συμμετείχαν στη δημιουργία των έργων που φιλοξενούνται στο ΕΜΣΤ. Παραδέχεται ότι άρχισε να παρακολουθεί τα μαθήματα στο σχολείο για να μειώσει την ποινή του. Γρήγορα όμως κατάλαβε ότι οι ευκαιρίες που του δίνονται μέσα στο σχολείο είναι πολλές. «Αποκτάς μια καθημερινότητα που σε βγάζει έστω και για λίγο από το πρόγραμμα της φυλακής. Σε κάνει να νομίζεις ότι μπορείς να ζεις έστω και για λίγο φυσιολογικά». Οταν κλήθηκαν να δηλώσουν συμμετοχή στην κατασκευή δύο έργων ζωγραφικής, ο Αρμάντ δεν δίστασε καθόλου γιατί θα είχε και τη χαρά της έκφρασης. «Αυτό το χρειαζόμαστε περισσότερο από όλα. Ζωγραφίσαμε τα όνειρα, τους φόβους και τις αγωνίες μας».

Στα δύο έργα μεγάλων διαστάσεων (5Χ1,85 μέτρα και 2,50Χ0,96) που φιλοτέχνησαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο οι 30 μαθητές του Γυμνασίου - Λυκείου των φυλακών Αυλώνα κυριαρχούν οι προβληματισμοί τους για το μετά. Και απεικονίζονται με τον δρόμο που ξεκινάει από την έξοδο των φυλακών και μια ταμπέλα με το ερώτημα που τους βασανίζει: «Και τώρα τι κάνουμε;».

Για αυτά τα παιδιά, έστω και πρόσκαιρα, οι ώρες που μπορούσαν να δουλέψουν τους πίνακές τους ήταν μια διέξοδος δημιουργική για να εκφράσουν πράγματα τα οποία δεν θα μπορούσαν να βγάλουν αν ήταν κλεισμένα μέσα σε ένα κελί. Παιδιά που δεν είχαν έρθει σε επαφή με την τέχνη, την υιοθέτησαν άμεσα μέσα από τη διαδικασία. Ανακάλυψαν τους κανόνες αλλά και τη δυσκολία του να είσαι ανήλικος κρατούμενος.

Ο Αγγελος είναι 22 ετών και βρίσκεται στις φυλακές Αυλώνα περιμένοντας τη δίκη του σε πέντε μήνες. Συνελήφθη για ναρκωτικά, όμως ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η έκβαση της δίκης έχει αρχίσει να χτίζει τον κόσμο στον οποίο θα ήθελε να ζήσει. Αλλά το σπουδαιότερο, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι θέλει να χτίσει έναν καλύτερο εαυτό για να προχωρήσει. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε να πηγαίνει στην Α' Λυκείου - έχει πολύ καλούς βαθμούς στα Αρχαία. Θέλει να περάσει στη Νομική και θα κάνει τα πάντα ώστε να το πετύχει. «Η φυλακή για τους περισσότερους είναι ίσως το τελευταίο σκαλοπάτι. Εγώ εδώ βρήκα μια ευκαιρία να σκεφτώ ξανά τη ζωή μου, τι θέλω και να παλέψω για να το πραγματοποιήσω». Ακόμη και στην περίπτωση που η απόφαση θα είναι καταδικαστική, εκείνος βρίσκει τη φωτεινή πλευρά της: «Θα μπορέσω να συνεχίσω το σχολείο, να δώσω Πανελλαδικές για να πετύχω στη σχολή που θέλω. Ο χρόνος δεν θα πάει χαμένος».

Την εικαστική προσπάθεια των μαθητών των φυλακών Αυλώνα αποτύπωσε σε βίντεο, το οποίο προβάλλεται στην αίθουσα της έκθεσης, ο σκηνοθέτης Μενέλαος Καραμαγγιώλης. «Με την πρώτη ματιά φαίνεται ο τρόπος που προσπαθούν οι κρατούμενοι να διαχειριστούν τη φυλακή μέσα από διάφορες δραστηριότητες. Το ότι επιλέγουν να εκφραστούν μέσα από την εκπαίδευση και την τέχνη είναι εντυπωσιακό», λέει.

Στην αρχή, ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης σκέφτηκε ότι αυτή η ενασχόληση τούς δίνει μεροκάματα, άρα ημέρες ελευθερίας (για κάθε κρατούμενο που πάει σχολείο ή δουλεύει οι ημέρες μετριούνται διπλές). «Το ότι υπάρχει ένα σχολείο για αυτά τα παιδιά μέσα στη φυλακή δείχνει ότι γίνεται σωστός σωφρονισμός. Τους δίνει τη δυνατότητα να διαχειριστούν την τιμωρία και κυρίως να επιστρέψουν στην κοινωνία. Μέσα από τις δραστηριότητες που τα ίδια επιλέγουν φαίνεται η διάθεσή τους να αλλάξουν τα πάντα. Αν και το πρόγραμμα της φυλακής είναι αυστηρό σε ό,τι αφορά τις ώρες του φαγητού ή του προαυλισμού, υπήρχαν παιδιά που δεν πήγαιναν για φαγητό την προγραμματισμένη ώρα προκειμένου να συνεχίσουν το έργο τους». Τα παιδιά δηλώνουν στο βίντεο ότι αυτή η δραστηριότητα τους δίνει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας, την προοπτική της επανόρθωσης και τη δυνατότητα να σκεφτούν ότι αφού τελειώσει η τιμωρία θα μπορέσουν να γυρίσουν στην κοινωνία».

Τρόπος ζωής
Μια γέφυρα προς τον έξω κόσμο είναι τα έργα των παιδιών. Η ερμηνεία της διευθύντριας του ΕΜΣΤ Αννας Καφέτση βρίσκεται ίσως πιο κοντά στην αλήθεια: «Η τέχνη είναι ένας υπέροχος τρόπος όχι μόνο για να εκφραστείς αλλά και για να αντιλαμβάνεσαι την ίδια τη ζωή σε οποιαδήποτε φάση και αν βρίσκεται κανείς. Είναι μια διαφορετική πραγματικότητα απέναντι στην ίδια την πραγματικότητα. Είναι τρόπος ζωής».

Το βίντεο με την εικαστική προσπάθεια των παιδιών αποτύπωσε με τον κινηματογραφικό του φακό ο σκηνοθέτης Μενέλαος Καραμαγγιώλης

Ιθάκη am Main (ταινία από το Ελληνικό Λύκειο Φρανκφούρτης)

«Σε όλους μπορεί να συμβεί…» Η ταινία αναφέρεται σε όσους έχουν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν σε μια άλλη χώρα, εγκαταλείποντας την πατρίδα τους, την οικογένειά τους, τους φίλους τους. Η απόφαση του ατόμου που φεύγει δεν είναι καθόλου εύκολη, διότι παλεύει μεταξύ λογικής και συναισθήματος. Οι λόγοι για τους οποίους ξενιτεύεται κάποιος είναι κατά βάση οικονομικοί. Θέλει μεγάλη δύναμη και θάρρος να φύγεις…

 

"Η ταινία Ιθάκη ... am Main γυρίστηκε από τους μαθητές της Α' τάξης του Ελληνικού Λυκείου Φραγκφούρτης στο πλαίσιο του νέου μαθήματος Ερευνητική Εργασία - Project. Η ταινία πήρε μέρος στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους με τίτλο : "Ένας πλανήτης ... μια ευκαιρία". Συμμετείχαν 180 ταινίες συνολικά, βραβεύτηκαν οι 14, μεταξύ αυτών και η δική μας! Στις 6 Ιουνίου 2012 έγινε η επίσημη βράβευση των ταινιών στην Αθήνα, όπου πήραμε το 3ο Ειδικό Βραβείο του διαγωνισμού."

Πηγή: www.apodoxi.gr

Παιχνίδι πέρα από χρώματα (ταινία από το 14ο Δημοτικό Πατρών)

   

Το «Παιχνίδι πέρα από χρώματα» είναι μια ταινία μικρού μήκους που δημιουργήθηκε από τους μαθητές της Ε' και της ΣΤ' τάξης του 14ου Δημοτικού Πατρών. Τα παιδιά που κάθε δεύτερο Σαββατόβραδο του χειμώνα έβλεπαν ταινίες στο σχολείο στα πλαίσια των πολιτιστικών δραστηριοτήτων «Σινεμά στα θρανία» αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση (και την κάμερα) στα χέρια τους. Από θεατές έγιναν σεναριογράφοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί, σκηνοθέτες. Επιλέχτηκε το θέμα των μεταναστών που για το σχολείο είναι γνώριμο μετά τη μεταφορά του λιμανιού της Πάτρας στην περιοχή μας και τη μετακόμιση των μεταναστών στα λημέρια μας. Προσπαθήσαμε να το διαπραγματευτούμε χωρίς υπερβολές προς τη μια ή την άλλη πλευρά και νομίζουμε πως το χειριστήκαμε με σεμνότητα και αξιοπρέπεια.

Βίντεο εφήβων με τραυματικές εμπειρίες από την Kids Company, Λονδίνο

Η Kids Company ιδρύθηκε από την Camila Batmanghelidjh το 1996. Εργάζεται με παιδιά και νεαρά άτομα παρέχοντας τους βοήθεια για να ξεπεράσουν τραυματικές εμπειρίες, έντονα βιώματα και δύσκολες καταστάσεις. Το θεραπευτικό μοντέλο που ακολουθείται συμπληρώνεται από εκπαιδευτικές δραστηριότητες και μαθησιακή στήριξη. Το πρόγραμμα βοηθά τα παιδιά να ανακαλύψουν ταλέντα και ενδιαφέροντα ώστε να αναπτύξουν δεξιότητες για το μέλλον.

Στο πλαίσιο του project "Οι ζωές των άλλων" και σε συνεργασία με το Festival Μηδέν, η Kids Company μας παρουσίασε μια σειρά από έργα παιδιών, σε επιμέλεια της Ράνιας Μπέλλου, η οποία είναι εικαστικός και εκπαιδεύτρια του κέντρου.

-Untitled 2013 by Luntu Masiza music by Collier Taylor

-Interlude by Sebastian Simpson-Bandidin

-Drop a Ryme by Ak Rekz and Urban Academy Productions

-I Love my life by JohnLennonBus 

-Fantasy by Canvas and Curtis Acheampong

-Fiends by Canvas and Curtis Acheampong

ΚΛΕΙΩ: μια σχολική ταινία για τη μετανάστευση (απ' την πλευρά αυτού που μένει πίσω...)

Η ΚΛΕΙΩ, μια ταινία που σχετίζεται με τη μετανάστευση, γυρίστηκε φέτος από μαθητές του Γυμνασίου Οιχαλίας Τρικάλων. Είναι η 6η κατά σειρά δημιουργία σχολικής ταινίας στο συγκεκριμένο γυμνάσιο. Δημιουργήθηκε στο πλαίσιο ενός σχολικού προγράμματος με τίτλο "Πίσω από τις κάμερες" και δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητη: πήρε το 1ο βραβείο καλύτερης μαθητικής ταινίας στο 5ο νεανικό φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Artfools (Λάρισα 14-17 Φεβρουαρίου 2013) και το 1ο βραβείο καλύτερης ταινίας Β/θμιας Εκπ/σης στον 3ο Πανελλήνιο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης.... μια ευκαιρία» που συνδιοργανώνουν η Δ/νση Α/θμιας Εκπαίδευσης Σερρών, η ΕΡΤ, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και η Δ/νση Εκπ/κής Ραδιοτηλεόρασης.

Η ταινία πραγματεύεται τη ζωή μιας μαθήτριας, της Κλειώς, που ζει με τη γιαγιά της, καθώς οι γονείς της είναι μετανάστες στη Γερμανία.

Ο θεατής νιώθει έντονα τις συναισθηματικές διακυμάνσεις που βιώνει η Κλειώ στο σχολικό περιβάλλον, αλλά και στην καθημερινότητά της. Η καταπληκτική φυσιογνωμία της γιαγιάς Βαγγελιώς, ξεδιπλώνει συναισθήματα, ενώ περνάει και το μήνυμα της στοργής προς την τρίτη ηλικία.
 
Η ομάδα γράφει για την ταινία της:

Στην 6η ταινία μας αποφασίσαμε να προβληματίσουμε το θεατή με το επίκαιρο πρόβλημα της μετανάστευσης καθώς η περιοχή (Οιχαλία) είναι πολύπαθη. Έχοντας ως προϋποθέσεις ότι: α)στην ταινία θα παίξουν μαθητές, β)δεν μπορούμε να έχουμε νυχτερινά γυρίσματα διότι οι μαθητές είναι μικρής ηλικίας και οι μετακινήσεις δύσκολες, και γ)τα γυρίσματα να γίνουν σε ώρες κυρίως σχολικού ωραρίου, φάνηκε ως η καλύτερη επιλογή να αναδείξουμε τις επιπτώσεις του νέου μεταναστευτικού κύματος στα παιδιά τόσο μέσα στο σχολείο όσο και στην καθημερινότητά τους. Η Άννα-Μαρία (μαθήτρια) αμέσως την άλλη μέρα μας έφερε την πρώτη μορφή σεναρίου. Τροποποιώντας το ύστερα από μερικές ημέρες τακτικών συναντήσεων και θέλοντας να αρχίζει η ταινία μας δραματικά (η σκηνή του εφιάλτη), καταλήξαμε στο τελικό σενάριο με αίσιο τέλος (ως συνήθως σε όλες μας τις ταινίες). 

Χρησιμοποιήσαμε δύο δανεικές handycam 720x576, Hi8 και dvd. 
Σημ: το σχολείο μας δεν έχει καμμία! 
Το ντεκουπάζ έγινε περιγραφικά χωρίς σχήματα λόγω έλλειψης χρόνου. Επισκευάσαμε λιγάκι και το αυτοσχέδιο μικρόφωνο (boom) και σε συνδυασμό με περισσότερα φίλτρα ήχου από τη «μονταζιέρα» καταφέραμε να βγάλουμε πιο καθαρό και ομαλό ήχο μεταξύ των σκηνών. 

Η πλοκή «ρέει» ομαλά και μεστά. Τα νοήματα διαδέχονται αβίαστα το ένα το άλλο. Η άψογη ερμηνεία της Άννας-Μαρίας και η αυθεντικότητα της γιαγιάς της, Βαγγελιώς, που άγγιξε καρδιές, επενδυμένα με την κατάλληλη μουσική, έβγαλαν το συναίσθημα που θέλαμε εξ αρχής. Φέτος μεταφράσαμε και το σενάριο σε δύο γλώσσες (Αγγλικά και Γερμανικά) και εισαγάγαμε τους διαλόγους με υπότιτλους. 

Σημείωση: στο τέλος των γυρισμάτων της τελευταίας σκηνής δεν έμεινε καθόλου τούρτα...

Υπεύθυνοι καθηγητές του προγράμματος: Φωτόπουλος Θωμάς ΠΕ 18.40 Εμπορίας & Διαφήμισης (Marketing) Μπελόγια Παρασκευή ΠΕ 06 Αγγλικής Φιλολογίας

Βαλίτσες + περιεχόμενα, από παιδιά δημοτικού

Οι μικροί μαθητές της Μάρθα Ζούπα στο εικαστικό εργαστήρι Χαρταετός (Καλαμάτα) μας εκπλήσσουν ευχάριστα συμμετέχοντας στο πρότζεκτ "Οι ζωές των άλλων"! Εδώ μερικές βαλίτσες που προέκυψαν και τα περιεχόμενα τους (τι θα παίρναμε μαζί μας αν φεύγαμε; τα αγαπημένα μας πρόσωπα, τις αγαπημένες μας συνήθειες, κάποιες ιδέες;). Μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης παιδιών του δημοτικού για το θέμα της μετανάστευσης.

Ταυτόχρονα, οι βαλίτσες των μικρότερων φίλων του πρότζεκτ γεμίζουν κι αυτές σιγά-σιγά (περιμένουμε τα αποτελέσματα όταν ολοκληρωθούν οι δημιουργικές συναντήσεις με τη Μαργαρίτα Σταυράκη το Σεπτέμβρη).

Let's begin! Meeting our first artists: Andreas Savva and Margarita Stavraki

First of all, let us introduce our fb group, created to help our communication: https://www.facebook.com/groups/437039246391219/
Feel free to join and invite new members!

Our first news (you can also find related posts and updates at the fb group):

We have invited several artists, from Kalamata and elsewhere, to help us with their experience and their ideas. They contribute voluntarily to the project with meetings that will eventually lead to artworks and actions (announcements about the meetings you can find at our fb group)

-We started with a meeting with Andreas Savva (a well-known visual artist from Cyprus), who gave last week a lecture about his work, focusing on the part of his work that deals with immigration and refugees.

-Margarita Stavraki (visual artist/art teacher) has started a series of creative meetings at her garden for young parents with their kids. The meetings started with parents from Greece and Italy, but the company gets bigger and bigger, welcoming members even from abroad, who may send their works from distance. Their theme: our suitcase, the one that we carried with us, the one that we carry or the one that we would like to take with us when we move to another location. What would we put in our luggage?

-Also, a first meeting took place with the project members and visual artists Gioula Papadopoulou, Panayiotis Tendes and Martha Zoupa, for brainstorming and to coordinate our future actions. Graphic designer Danny Kargas volunteered to design our logo and poster!

____________

Καταρχήν, να σημειώσουμε ότι δημιουργήσαμε ένα γκρουπ στο facebook, με στόχο να έχουμε μεταξύ μας μια πιο άμεση επικοινωνία: https://www.facebook.com/groups/437039246391219/
Μπορεί να ενταχθεί στην ομάδα ελεύθερα όποιος το επιθυμεί και να καλέσει νέα μέλη!

Τα πρώτα μας νέα (σχετικές αναρτήσεις θα βρείτε πιο αναλυτικά στο γκρουπ):

Έχουμε καλέσει γνωστούς εικαστικούς καλλιτέχνες, από την Καλαμάτα και αλλού, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν -εθελοντικά- με τις γνώσεις και τις ιδέες τους και πραγματοποιούμε ανοικτές συναντήσεις μαζί τους (προς το παρόν οι ανακοινώσεις γίνονται μέσα από το fb group)

-Ξεκινήσαμε με μια συνάντηση με τον Ανδρέα Σάββα (εικαστικός από την Κύπρο), ο οποίος μας παρουσίασε συνολικά τη δουλειά του, με έμφαση στη σειρά έργων του που έχουν σαν θέμα τη μετανάστευση και την προσφυγιά (η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Καλαμάτας την προηγούμενη εβδομάδα, όπου συμμετείχαν και οι εκπαιδευόμενοι του ΣΔΕ). Για το έργο του Ανδρέα Σάββα σας παραπέμπουμε σε μια παλιότερη συνέντευξή του εδώ: http://www.stinbriza.gr/?id=266&tab=themata&thema=1058

"Πακέτα επιβίωσης"

-Η Μαργαρίτα Σταυράκη (εικαστικός/εκπαιδευτικός) ξεκίνησε δημιουργικές συναντήσεις στον κήπο της για νέους γονείς με τα παιδιά τους, από διάφορες χώρες, μια παρέα που συνεχώς θα εμπλουτίζεται και θα μεγαλώνει, με στόχο να φέρει εμάς και τα παιδιά μας πιο κοντά και να μας ενώσει μέσα από την τέχνη και το δημιουργικό παιχνίδι! Θέμα: η βαλίτσα μας, αυτή που φέραμε μαζί, αυτή που κουβαλάμε ή αυτή που θα θέλαμε να πάρουμε μαζί μας σ' έναν άλλο τόπο. Τι θα βάζαμε μέσα στη βαλίτσα?

  

-Κάναμε επίσης μια πρώτη συνάντηση με τους εικαστικούς Γιούλα Παπαδοπούλου, Παναγιώτη Τέντε και Μάρθα Ζούπα για brainstorming και λίγο συντονισμό! Ο graphic designer Ντάνυ Κάργας ανέλαβε να μας φτιάξει το λογότυπο και την αφίσα του πρότζεκτ!